'පැතුම්' කියන්නේ ගමේ ඉස්කෝලේ දෙක වසරේ ඉගෙන ගන්න අවුරුදු 7ක පුංචි දරුවෙක්. ගොඩක් දවස්වලට පැතුම් ඉස්කෝලේ ආවේ හොඳටම කිලුටු වෙච්ච, පාට ගියපු පරණ ඇඳුමක් ඇඳගෙනයි. මේ ඉස්කෝලේ හැමදාම දවල්ට ළමයින්ට නොමිලේ කෑම වේලක් (බත් පතක්) දෙනවා. අනිත් ළමයි ඔක්කොම සතුටින් ඒ කෑම එක කද්දී, පැතුම් විතරක් හැමදාම හොරෙන් කරපු අමුතු වැඩක් පන්තියේ ටීචර් දැක්කා. පැතුම් කෑම එක කන්නේ නැතුව, බත් ටික පරිස්සමට ඉටි කොළයක ඔතාගෙන තමන්ගේ පොත් බෑග් එක අස්සේ හංගගන්නවා. "මේ ළමයා කෑම එක කන්නේ නැතුව ගෙදර බල්ලන්ට ගෙනියනවා ඇති, මේක මහ නාස්තියක්" කියලා හිතපු ටීචර්, දවසක් පැතුම්ව කණින් ඇදගෙන විදුහල්පතිතුමා (Principal) ළඟට අරන් ගියා. "සර්, මේ ළමයා හැමදාම ආණ්ඩුවෙන් දෙන කෑම එක කන්නේ නැතුව හොරෙන් බෑග් එකේ දාගෙන යනවා. මුන්ට මේවායේ අගයක් නෑ" කියලා ටීචර් පැමිණිලි කළා. විදුහල්පතිතුමා කේන්තියෙන් වේවැලත් අරගෙන, පැතුම්ගේ බෑග් එක දිගෑරලා අර ඉටි කොළේ ඔතපු බත් පත එළියට ගත්තා. "ඇයි උඹ මේක නොකා ගෙදර ගෙනියන්නේ?" කියලා විදුහල්පතිතුමා වේවැල උස්සද්දී, පැතුම් බයෙන් වෙවුල වෙවුල දීපු උත්තරය අහලා... ඊළඟ තත්පරයේදී විදුහල...
Posts
- Get link
- X
- Other Apps
(අයිතිය මුල් අයිතිකරු සතුයි ) අංකල්ගෙන් තෑග්ගක්. අතිශයින් වැඩිහිටියන්ට පමණ . ඔයාට යන්න වෙනවා...අපේ ගිරාදුරුකෝට්ටේ සයිට් එකට....අපෝ...ඒ කොහෙද සර් ..... මම ජීවිතේ ට ගිහිල්ල නෑ..... ඔයාට තනියම තමයි යන්න වෙන්නේ.... මම යන පාර ඒ බස් ගැන විස්තර ටික ඔක්කොම ඔයාට දෙන්නමි. එහෙ පන්ඩිත් වැඩියි නෙ.....අනේ මන්දා සර්...ඇයි ඔයාට ප්රශ්නයක්ද.....නෑ...සර්..ඔයා යවන්නේ ඇයි දන්නවද ...ඔයා අපේ පරණ ම කෙනා.... අනිත් එක ඔයා අපේ විශ්වාස වන්තයා. ...... මම දැන් කව්ද යන්න ඕන සර්...ඔයා හෙටම යන්න ඕන.. . හොඳයි සර්.... මම.... පාන්දරින් ම අවදිවෙලා... ගිරාදුරුකෝට්ටේ බලා යෑමට පිටත් වීමි....ම්... මේ බස් එක මෙතෙන්ට විතරයි... මම බසයෙන් බැස ඊලග බසය ගැන විපරම් කලෙමි...අර අතන ඉන්න මනූෂයගෙන් අහන්න ඕන.... අංකල්... ලිහිණියගම බස්සෙක තියෙන්නේ කීයටද...ඇයි මහත්තයා කොහාට යන්නද... මම ඔහුට සියලු විස්තර කීවෙමි. මහත්තයා ඔය කියන තැන ඉදලත් හතැප්ම තුනක් විතර යන්න ඕන....ඒත් දැන් අන්තිම බස් එකත් ගියා....ඇරත් හවස් වෙනකොට පාරෙ අලි... මහත්තයා ඔය පලාත ගැන දන්නෙත් නෑ....දන්නෙ අදුරන කෙනෙක් ඇත්තෙත් නෑ.....අනේ මන්දා අංකල්... මම දැන් මොක...